Raad voor Kinderbescherming: VIR voor snel en goed overzicht

29 juni 2009

Voor de Raad voor de Kinderbescherming is de Verwijsindex Risico’s Jeugdigen een belangrijk instrument om te voorkomen dat kinderen tussen wal en schip raken. ‘Vaak is het juist de opeenstapeling van signalen die een goed beeld geeft van wat er feitelijk aan de hand is in een gezin.’

De Raad voor de Kinderbescherming heeft als taak te onderzoeken of er via de rechter een kinderbeschermingsmaatregel moet worden aangevraagd om goede hulp voor een kind van de grond te krijgen. ‘Zo’n beschermingsonderzoek vindt alleen plaats als we ons ernstig zorgen maken over een kind’, vertelt Dirk Lont, beleidsadviseur bij de Raad voor de Kinderbescherming. ‘Daarom wordt er, zodra we een onderzoek starten, automatisch een melding gemaakt aan de VIR. Dit geldt ook voor jongeren van 12 tot 18 jaar die met politie en justitie in aanraking komen. Andere instanties die bij de VIR zijn aangesloten, weten dan dat wij ons zorgen maken over dit kind. En wij zien snel welke andere instanties dat ook doen,’ aldus Lont.

Melding afwegen

‘Door de VIR komen we snel in contact met hulpverleners uit de hele jeugdketen, waaronder de ZAT’s en de CJG’s’, vervolgt Lont. ‘Vaak is het juist de opeenstapeling van signalen die een goed beeld geeft van wat er feitelijk aan de hand is in een gezin. Daarom is het erg belangrijk dat alle aangesloten instanties telkens de afweging maken of ze een melding maken aan de VIR. De meldcriteria kunnen daarbij helpen. Een melding aan de VIR betekent immers niet dat er direct hulpverlening op gang komt. Is dat wel nodig, dan moet je dat zelf actief in gang zetten. Bijvoorbeeld door zorgen kenbaar te maken bij het Advies en Meldpunt Kindermishandeling (AMK). Daar ligt een grote verantwoordelijkheid, juist ook voor de medewerkers van de ZAT’s en CJG’s.’

Kind centraal

Bij de keuze van de Raad om een melding te maken aan de VIR zodra er een onderzoek wordt gestart, en niet te wachten op de resultaten, staat het belang van het kind centraal. “Wij maken ons als Raad in de VIR zichtbaar en we krijgen zelf ook meer overzicht,” vindt Lont. ‘Een melding van ons blijft twee jaar zichtbaar in de VIR, ook als een onderzoek niet eindigt in het verzoek om een kinderbeschermingsmaatregel. Onze zorgen waren dan namelijk wel terecht, alleen ligt de oplossing niet in een beschermingsmaatregel via de rechter. Alleen als we nog vóór dat we contact hebben gehad met een kind of zijn ouders het onderzoek afblazen, verwijderen we ook direct de melding uit de VIR.’